Dyscyplina wymagająca od zawodników i zawodniczek precyzji i kontroli nad swoim ciałem. Strzela się do stacjonarnie umieszczonej tarczy z pistoletu lub karabinu. Strzelectwo mogą uprawiać przede wszystkim osoby z niepełnosprawnością fizyczną. Dla wyrównania szans stosuje się podział na konkurencje oraz grupy schorzeń. Ze względu na rodzaj niepełnosprawności niektórzy strzelają z pozycji stojącej, zaś inni siedząc na wózku lub specjalnym krzesełku. Odległość do tarczy wynosi 10, 25 i 50 metrów. W niektórych przypadkach niepełnosprawności dopuszczalne jest podpieranie karabinu. Co ciekawe, strzelectwo mogą też uprawiać osoby z uszkodzonym narządem wzroku, stosując przy tym urządzenia emitujące dźwięk sygnalizujący zbieżność celownika z celem.
 
Coraz bardziej popularne są zawody integracyjne, w których udział biorą obok osób z niepełnosprawnością także pełnosprawni. Jednym z ambasadorów tego typu imprez jest wybitna postać polskiego strzelectwa – Renata Mauer-Różańska, dwukrotna mistrzyni olimpijska z Wrocławia. Zachętą do uprawiania tej dyscypliny jest prostota i dostępność. Nawet bez dostępu do profesjonalnej strzelnicy możliwe jest zorganizowanie treningu. Jak twierdzą ci, którzy już próbowali – strzelectwo wciąga! Warto więc spróbować. Choćby dla zabawy, a ta jest gwarantowana.