Lekkoatletyka

Lekkoatletyka jest częścią sportu niepełnosprawnych niemal od samego początku ruchu paraolimpijskiego, która zaznaczyła swą obecność na pierwszych igrzyskach w Rzymie w 1960 roku. Trzy lata później w ramach działalności PZSN „Start” odbyły się pierwsze zawody lekkoatletyczne w Polsce, a w 1973 roku premierowe, oficjalne mistrzostwa Polski, zorganizowane w Zielonej Górze.

Do zawodów lekkoatletycznych dla osób niepełnosprawnych dopuszczeni są zawodnicy, spełniający kryterium minimalnej niepełnosprawności w jednym z 10. jej rodzajów. Osiem dotyczy narządu ruch, pozostałe dwie – wzroku oraz intelektu.

Podobnie jak w lekkoatletyce sprawnych sportowców rzucać można oszczepem, dyskiem oraz, tylko w przypadku niepełnosprawnych, maczugą. Także konkurencje związane ze skokami są identyczne – skoki w dal i wzwyż. Oczywiście najbardziej znaną rywalizację stanowią biegi na różnych dystansach, począwszy od stu metrów, przez biegi średnie i długie, aż do maratonu. Oryginalną i różniącą od klasycznej lekkoatletyki konkurencją są wyścigi na wózkach.

Polscy paralekkoatleci na mistrzostwach Europy i świata odnoszą bardzo duże sukcesy. Te imprezy doskonale podprowadzają do igrzysk paraolimpijskich. Podczas ostatniego czempionatu Starego Kontynentu w Berlinie w 2018 roku Polska była najlepsza w klasyfikacji medalowej, zdobywając 61 medali (26 złotych, 15 srebrnych i 20 brązowych).

Większość klubów zrzeszonych w PZS „Start” prowadzi treningi lekkiej atletyki. Z powodzeniem można ją uprawiać w: Białymstoku, Bydgoszczy, Cieszynie, Elblągu, Gdańsku, Gorzowie Wielkopolskim, Grudziądzu, Kaliszu, Katowicach, Kielcach, Koszalinie, Nowym Sączu, Poznaniu, Radomiu, Siedlcach, Szczecinie, Tarnowie, Włoszczowie, Wrocławiu i Zielonej Górze.